<p>Agnes, genç bir kızken Macar Reform Kilisesi tarafından yönetilen Budapeşte'nin prestijli bir özel okulu olan Baar Madas'a gitti. Oradaki tek Yahudi öğrenci olmasına karşın, Agnes'in ailesi kızlarının okulda daha iyi bir eğitim almasının önemli olduğuna inanıyordu. Agnes'in babası, tekstil ithalatçısıydı ve kızını kendisini düşünmesi konusunda cesaretlendiriyordu. </p><p>1933–39: 1936'da İtalya'da Sinyora Maria Montessori ile birlikte eğitim teknikleri okudum ve öğretmenlik yapmama izin veren bir diploma aldım. Fransızcamı ilerletmek ümidiyle 1939'da İsviçre'ye seyahat ettim. 9 Eylül'de arkadaşlarımla Cenevre Gölü'nde yüzerken Siyonist Kongresi’ne katılan bazı Polonyalı Yahudiler ile tanıştım. Birden Almanların Polonya'yı istila ettiği haberi duyuruldu. Korkan ve hâlâ mayolu olan Polonyalılar ailelerini aramak için koştular. </p><p>1940–44: 1944'te Budapeşte'de Yahudileri kurtarmak için çalışan İsveçli diplomat Raoul Wallenberg için çalışıyordum. O Kasım faşistler, Yahudilerin Danube Nehri kıyılarında infaz edilmesini emretti. Yahudiler, üçlü gruplar hâlinde bağlanmıştılar. Ortadaki kişiyi vuruyorlardı. Böylelikle üçü de batıp boğuluyordu. Wallenberg ekibine "Kim yüzme biliyor?" diye sordu. Ben bildiğimi söyledim. Suyun kenarına koştuk ve bir grup suya düştüğü an buz gibi nehre daldık. 50 kişiyi kurtardık. Daha sonra hastalandım ve bir buçuk gün komada kaldım. </p><p>Savaştan sonra Agnes, İsveç ve Avustralya'ya gitti. 1951'de Amerika'ya taşındı. Daha sonra kendini yazılarına, Wallenberg ve eylemlerini öğretmeye adadı.</p>

Etiketler

Kurtuluş

Bu görüntü hakkında daha fazla bilgi için