گئورگ (جورج) پیک György (George) Pick

گئورگ تنها فرزند یک خانواده‌ی یهودی از طبقه‌ی متوسط بود که در بوداپست، پایتخت مجارستان، زندگی می‌کردند. پدرش، ایشتوان، مهندسی بود که بر تولید دستگاه‌های پرس هیدرولیک انگور برای کارخانه‌های شراب‌سازی نظارت داشت. مادرش، مارگیت، به‌عنوان منشی حقوقی مشغول به کار بود.

 ۱۹۳۳-۱۹۳۹ : در سال‌های ۱۹۳۸ و ۱۹۳۹، دولت خودکامه‌ی مجارستان نخستین قوانین شدید یهود‌ستیزانه را به تصویب رساند. این قوانین، مشابه قوانین نژادی نورنبرگ در آلمان نازی، یهودیان را از نظر نژادی تعریف کرده و حضور آن‌ها را در اقتصاد کشور به شدت محدود می‌کرد. در نتیجه، پدر گئورگ شغل خود را از دست داد. پدرش به سرعت یک کسب‌وکاری در زمینه‌ی فروش قطعات ابزار و ماشین‌آلات راه‌اندازی کرد که به نام یک غیر یهودی ثبت شده بود.

۱۹۴۰-۱۹۴۴: در سال ۱۹۴۰، مجارستان به متحد آلمان نازی تبدیل شد. پدر گئورگ به دلیل یهودی بودن، به گردان‌های کار اجباری مجارستان فراخوانده و به سرزمین تازه ضمیمه شده‌ی(Subcarpathian Rus) زاکارپاتیا (بخشی از چکسلواکی بین دو جنگ جهانی و اوکراین کنونی) فرستاده شد. او در آنجا مجبور به ساخت جاده برای ارتش گشت. وی پس از سه ماه آزاد شد، اما بار دیگر در سال‌های ۱۹۴۳ و ۱۹۴۴ او را  به این گردان‌ها فراخواندند. گئورگ تا مارس ۱۹۴۴ و اشغال مجارستان توسط نیروهای آلمانی، به مدرسه می‌رفت. در ماه ژوئن همان‌ سال، خانواده پیک به همراه سایر یهودیان بوداپست، مجبور شدند به ساختمان‌هایی که با ستاره‌ی زرد مشخص شده بود نقل مکان کنند که نوعی خاص از گتوسازی اجباری بود. در نوامبر ۱۹۴۴ تنها چند هفته پس از به قدرت رسیدن حزب صلیب پیکان در کودتای تحت حمایت آلمان، گئورگ و خانواده‌اش مخفی گشتند اما یک ماه بعد، شناسایی و دستگیر شدند. گئورگ به ساختمانی منتقل شد که در آن از ۵۰۰ کودک دیگر نگهداری می‌شد، اما پس از مدت کوتاهی فرار کرد. کودکانی که باقی ماندند، همگی به قتل رسیدند. دو هفته پس از این حادثه، خانواده‌ی پیک را به محله‌ی یهودی‌نشین بوداپست فرستادند.

 در ژانویه‌ی ۱۹۴۵، خانواده‌ی پیک توسط نیروهای شوروی از محله یهودی‌نشین شهر آزاد شدند. پس از جنگ، گئورگ دریافت که ۱۳۰ تن از بستگانش در اردوگاه مرگ آشویتس-بیرکناو جان باخته‌اند. در سال ۱۹۵۶، او در انقلاب مجارستان علیه دولت کمونیستی تحت حمایت شوروی شرکت کرد اما پس از سرکوب انقلاب توسط شوروی، از کشور گریخت و به‌عنوان پناهنده‌ی سیاسی به ایالات متحده مهاجرت کرد.