<p>به همراه این نقشه، يک گزارش سری بدون تاريخ به زبان آلمانی در مورد قتل عام يهوديان توسط "واحد سیار کشتار A" وجود داشت. این نقشه به عنوان مدرک از سوی گروه های دادستانی آمريکایی و انگليسی در دادگاه نظامی بين المللی در نورنبرگ ارائه شد. اين سند با عنوان "اعدام های يهوديان توسط واحد سیار کشتار A" و با مُهر "مطلب سری رایش"، تعداد يهوديان اعدام شده را (که به شکل تابوت نشان داده شده اند) در کشورهای منطقه بالتيک و بلاروس تا اواخر سال 1941 نشان می دهد. در نوشته قسمت پايين آمده است که "تعداد تقریبی يهوديان موجود 128 هزار نفر [بود]."</p>

سندبرداری از آمار قربانیان هولوکاست و آزار و اذیت نازی‌ها

هولوکاست مستندترین پرونده‌ در ارتباط با نسل‌کشی است. با این وجود، محاسبه‌ی تعداد افرادی که در نتیجه‌ی سیاست‌های نازی‌ها کشته شدند، کاری بسیار مشکل است. هیچ سندی از دوران جنگ وجود ندارد که تعداد کشته شده‌ها را نشان دهد. در بعضی موارد، بر خلاف نظرتوده‌ی مردم ، مدارک حفظ نشدند

 

 

وقایع کلیدی

  • 1

    در پایان جنگ، نازی‌ها و همدستانشان، کوشش کردند تا بیشتر مدارک موجود و شواهد فیزیکی را نابود کنند.

  • 2

    از دهه‌ی ۱۹۴۰، برای ارزیابی دقیق میزان تلفات انسانی، محققان، سازمان‌های دولتی و سازمان‌های یهودی،  بر انواع  پرونده‌های متفاوت نظیر گزارش‌های سرشماری، آرشیو به دست آمده از اسناد آلمان و همدستانش و تحقیقات پس از جنگ تکیه کرده‌اند.

  • 3

     به دلیل کشف اسناد جدید و درک دقیقتر مورخان از وقایع، برآوردهای کنونی ممکن است تغییر کنند.

محاسبه‌ی تعداد افرادی که در نتیجه‌ی سیاست‌های نازی‌ها کشته شند، یک کار بسیار مشکل است. هیچ سندی از مقامات نازی در دوران جنگ وجود ندارد که  تعداد کشته‌شدگان را در جریان هولوکاست یا جنگ جهانی دوم  نشان دهد

 برای گردآوری آمار دقیق تلفات انسانی، از پرونده‌های متفاوت، شامل گزارش‌های سرشماری، اسناد به دست آمده از آرشیو آلمانی‌ها و همدستانشان و بازجویی‌های پس از جنگ استفاده کرده‌اند.  با ارائه اسناد بیشتر  یا درک بهتر پژوهشگران  از جریان هولوکاست، تخمین تعداد تلفات انسانی ممکن است تغییر کند

مهمترین نکته‌ای که باید به هنگام مبادرت برای ثبت شمار قربانیان هولوکاست در ذهن داشت این است که  هیچ فردی،  لیست اصلی تمام کسانی که در  نقاط مختلف  جهان از بین رفته اند را ندارد

تهیه‌ی اسناد هولوکاست: نمونه هایی از اسناد

آنچه در اینجا آمده است، تا کنون، بهترین تخمین از تعداد غیر نظامیان و سربازان خلع سلاح شده‌‌ می‌باشد که توسط رژیم نازی و همدستانش کشته شده‌اند.

این برآوردها بر مبنای  گزارش‌های جنگی جمع‌آوری شده توسط مجریان سیاست انتقال جمعیت نازی‌ها  و مطالعات جمعیت شناختی پس از جنگ در مورد تلفات جنگ جهانی دوم محاسبه شده است

تعداد کشته شدگان

تعداد کشته‌ شدگان گروه
ملیون۶   یهودیان
حدود ۷ ملیون (شامل ۱.۳ غیر نظامی یهودی در شووی که در شمارش ۶ ملیون یهودی آمده است غیر  نظامیان شوروی
(حدود ۳ ملیون (شامل  ۵۰،۰۰۰ سرباز یهودی زندانیان جنگی شوروی
حدود ۱.۸ ملیون (شامل بین ۵۰،۰۰۰ تا ۱۰۰،۰۰۰ از نخبگان لهستانی   غیر نظامیان غیر یهودی لهستانی
۳۱۲،۰۰۰ شهروندان صرب (در قلمرو کرواسی، بوسنی و هرزگوین
تا ۲۵۰،۰۰۰ معلولین ساکن در ‌آسایشگاه‌ها
۱۹۶،۰۰۰-۲۲۰،۰۰۰ (روما (کولی‌ها
حدود ۱،۹۰۰ شاهدان یهوه
حد‌اقل ۷۰،۰۰۰ مجرمین سابقه‌دار و طفیلی‌ها
نامشخص مخالفین سیاسی آلمان و فعالان نیروی مقاومت در قلمرو اشغال شده
صدها نفر، احتمالا هزاران نفر (احتمالا  در  شمارش ۷۰،۰۰۰  نفر مجرمین سابقه‌دار و به اصطلاح  طفیلی‌ها که در بالا اشاره شده نیز به حساب آمده‌اند همجنسگرایان

مرگ یهودیان بر اساس موقعیت مکانی

با توجه به تعداد یهودیانی که در جریان هولوکاست جان خود را از دست دادند، نزدیکترین تخمین  برای تفکیک آنها بر اساس محل مرگ،  به شرح زیر است

 

تلفات یهودیان محل مرگ
حدود ۱ ملیون مجموعه‌ی آشویتس شامل بیرکناو، مونوویتس و اردوگاه‌های فرعی
حدود ۹۲۵،۰۰۰ تریبلانکا ۲
۴۳۴،۵۰۸ بلزیک
حد اقل ۱۶۷،۰۰۰ سوبیبور
۱۵۶،۰۰۰-۱۷۲،۰۰۰ خلمنو
حداقل ۲۰۰،۰۰۰ تیرباران در نقاط مختلف در مرکز و جنوب لهستان تحت اشغال آلمان (دولت عمومی 
حد اقل ۲۰،۰۰۰ تیرباران در غرب لهستان ضمیمه‌ شده به آلمان - منطقه‌ی‌وارت‌لند
حداقل ۱۵۰،۰۰۰ مرگ و میر در اماکنی که آلمانی‌ها آنها را به عنوان اردوگاه‌های کار اجباری تعیین کرده بودند
حداقل ۱.۳ ملیون تیرباران و واگن‌های گاز در صدها نقطه در اتحاد جماهیر اشغالی
حدود ۵۵،۰۰۰ تیرباران در اتحاد جماهیر شوروی ( یهودیان آلمان، اتریش، چک، که به اتحاد جماهیر شوروی اخراج شده بودند
حداقل ۱۵،۰۸۸ تیرباران و واگن‌های گاز در سیبری
۲۳،۰۰۰-۲۵،۰۰۰ کسانی که در کرواسی با تیر یا زیر شکنجه زیر نظر رژیم اوستاشا کشته شدند
حداقل ۸۰۰،۰۰۰ مرگ در گتوها
حداقل ۵۰۰،۰۰۰ موارد دیگر

 

یادداشت‌هایی بر مستنداتی

هیج سند جنگی موجود نیست

هیچ سندی از زمان جنگ وجود ندارد که برآوردهای مربوط به مرگ و میر یهودیان را که در بالا به آنها اشاره شده، نشان دهد

سه دلیل مشخص و مشترک برای نبود مدرک وجود دارد

  •  جمع آوری آمار جامع از یهودیانی که توسط آلمانی‌ها و دیگر مقامات متحد با آنها کشته شدند در سال ۱۹۴۲ و ۱۹۴۳ آغاز شد اما در طول  یک سال و نیم آخر جنگ  دیگر انجام نشد.
  • از ابتدای سال ۱۹۴۳ و زمانی که آشکار شد آلمانی‌ها و متحدینشان در جنگ خواهند باخت، بسیاری از مدارک موجود را نابود کردند. آنها همچنین شواهد فیزیکی کشتار دسته‌جمعی را از بین بردند 
  • تا اواخر جنگ جهانی دوم و پایان رژیم نازی‌ها، هیچ پرسنلی برای شمارش کشته‌شدگان یهودی علاقه نشان نمی‌داد و یا در دسترس نبود. از این رو، تخمین کلی، تنها پس از پایان جنگ و بر اساس داده‌های آمار تلفات و اسناد مجرمان محاسبه می شود.  این منابع، با وجود ناقص بودن، فرم ضروری را برای انجام محاسبات فراهم می کنند

یکی از اسناد مطالعات آماری با نظارت مرکزی در ارتباط با یهودیان کشته شده توسط مقامات آلمانی، در جنگ جان سالم به در برد. یک کپی از آن در میان پرونده هایی بود که  توسط ارتش ایالات متحده در سال ۱۹۴۵ گرفته شد .به همین ترتیب، چندین  پرونده‌ی دیگر مربوط به مناطق متفاوت با آمار مخوفی از این دست، در میان اطاعات به دست آمده از  نیروهای آمریکایی، انگلیسی و شوروی پس از جنگ جهانی دوم بود. ایالات متحده، بریتانیای کبیر و اتحاد ‌جماهیر شوروی، در موارد متفاوت، از اغلب این اسناد در پرونده‌های جنایی یا مدنی  به عنوان سند علیه متخلفین نازی استفاده کرده‌اند

ارقام  شهروندان غیر نظامی لهستانی و شوروی

در ارتباط با آمار غیر نظامیان شوروی و لهستان، در حال حاضر ابزار کافی آماری برای آنکه مورخان بتوانند بین موارد زیر تمیز قائل شوند موجود نیست

  • افردادی که به دلیل نژادی هدف واقع شدند
  • افرادی که یا درگروه ‌ی پارتیزانی زیرزمینی فعال بودند یا فکر می‌کردند که هستند
  • کسانی که در عملیات تلافی‌جویانه به دلیل اقدامات فعال و یا منفعل پارتیزانی که از سوی دیگر گروه‌ه ها انجام می‌شد، کشته شدند
  • تلفات ناشی از به صدمات جانبی عملیات جنگی

با این وجود، عملا تمام مرگ و میر‌های شهروندان شوروی، لهستانی، و صرب در طی عملیات‌های نظامی و ضد پارتیزانی، موئلفه‌ی نژادپرستانه داشتند. واحد‌های آلممانی، این عملیات‌ها رابا ایدئولوژی منبسط از نادیده‌ گرفتن خودسرانه‌ی زندگی شهروندان انجام دادند 

یادداشت [1] 

  «دیگران» شامل این افراد می‌شود، مثلا افرادی که بین سال‌های ۱۹۳۹-۱۹۴۰ در تیراندازی در لهستان؛ یا عنوان پارتیزان در یوگوسلاوی، یونان، ایتالیا، فرانسه و یا بلژیک؛ یا در گردان‌های کارگری در مجارستان؛ و یا پیش از جنگ در فعالیت‌های یهودستیزانه در آلمان و اتریش یا در بین سال‌های ۱۹۴۰-۱۹۴۱ توسط گارد آهنی در رومانیا و در طول ۶ ماه آخر جنگ جهانی دوم و در عملیات راه‌پیمایی طی تخلیه‌ی اردوگاه‌های مرگ و اردوگاه‌های کار کشته شدند