Το σύστημα των στρατοπέδων των Ναζί εξαπλώθηκε ραγδιαία στις αρχές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου το Σεπτέμβριο του 1939, όταν η καταναγκαστική εργασία έγινε πλέον σημαντικό μέρος της παραγωγής κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η έλλειψη εργατικού δυναμικού κατά τη διάρκεια του πολέμου έφτασε σε κρίσιμο σημείο μετά την ήττα των Γερμανών στη μάχη του Στάλινγκραντ το 1942-1943. Αυτό οδήγησε στην αυξημένη χρήση των κρατουμένων των στρατοπέδων συγκέντρωσης ως εργατών της Γερμανικής πολεμικής βιομηχανίας. Ειδικά το 1943 και 1944, χιλιάδες στρατόπεδα συγκέντρωσης ιδρύθηκαν κοντά ή μέσα σε βιομηχανικά κέντρα. Τα δευτερεύοντα στρατόπεδα συγκέντρωσης ήταν μικρότερα στρατόπεδα συγκέντρωσης που διοικούντο από τα κύρια στρατόπεδα, τα οποία τα προμήθευαν με τον απαιτούμενο αριθμό εργατών. Στρατόπεδα, όπως το Άουσβιτς στην Πολωνία, Μπούχενβαλντ στην κεντρική Γερμανία, Γκρος-Ρόζεν στην ανατολική Γερμανία, Natzweiler-Struthof στην ανατολική Γαλλία, Ράβενσμπρουκ κοντά στο Βερολίνο, και Stutthof κοντά στο Danzig στις ακτές της Βαλτικής, έγιναν διοικητικά κέντρα του τεράστιου συστήματος των δευτερευόντων στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας.
We would like to thank Crown Family Philanthropies, Abe and Ida Cooper Foundation, the Claims Conference, EVZ, and BMF for supporting the ongoing work to create content and resources for the Holocaust Encyclopedia. View the list of donor acknowledgement.