تاریخ شفاهی

الیزابت کافمن کونیگ از کمک به کودکان پناهنده در لاشامبون می‌گوید

الیزابت و خانواده‌اش در زمان شروع جنگ، در پاریس بودند. با پیشروی آلمانی‌ها در سال ۱۹۴۰، او و مادرش به سمت جنوب فرار کردند. الیزابت در نهایت به لا شامبون رسید. در آنجا او از کودکان تحت حمایت آندره تروکمه، روحانی شهر و همسرش نگهداری می‌کرد. در اواخر ۱۹۴۱ پدرش بین ۱۰۰۰ روشنفکری بود که از رئیس جمهور فرانکلین روزولت، روادید اختصاصی ایالات متحده را دریافت کردند. خانواده‌ی آنها در ۱۹۴۲ با یکی از آخرین کشتی‌های مسافربری که در زمان جنگ از اقیانوس اطلس می‌گذشت از فرانسه فرار کردند.

نسخه كامل

یک روز ماگدا تروکمه به من گفت که قرار است بچه هایی را که از اردوگاه دو گورس می‌آورند نگه دارند و تا زمانی که در لاشامبون هستند از من می‌خواهند که به آنجا بروم...به همان خانه که کودکان هستند تا به آنها کمک کنم زیرا کودکان زیاد فرانسوی نمی‌دانستند. بسیاری از بچه‌ها فرانسه نمی‌دانستند و آنها می‌خواستند در این مورد به کودکان کمک کنم. باید آن کار را می کردم؟ و گفتم «البته». و سپس در...یک اتفاقی افتاد که...بسیار عجیب بود. آنها با من مثل یک کودک پناهنده رفتار نمی‌کردند. آنها بیشتر مانند یک کودک فرانسوی...نوجوان رفتار می‌کردند. درست است؟ نمی‌دانم...منظورم این است که...من...آنها در مورد پیشینه‌ی من...چیزی نمی‌دانستند. فکر نمی‌کنم. تا روزی‌که که یک نامه از پدربزرگم دریافت کردم که می‌گفت آنها به کوبا می‌روند و من بسیار غمگین شدم. فکر می‌کردم دیگر پدربزرگ و مادربزرگم را نخواهم دید و خیلی گریه کردم. و آن زمان آنها دریافتند که پیشینه من مانند بچه‌هایی که به آنها کمک می‌کنند است و فکر می کنم که آنها خیلی خوشحال بودند که من یک پلی بین روستا و مردم...بچه ها بودم.


برچسب‌ها


  • US Holocaust Memorial Museum Collection
​مشاهده‌ی ​منابع آرشیو

این صفحه به زبان های دیگر نیز در دسترس است:

Thank you for supporting our work

We would like to thank The Crown and Goodman Family and the Abe and Ida Cooper Foundation for supporting the ongoing work to create content and resources for the Holocaust Encyclopedia. View the list of all donors.