تاریخ شفاهی

نس گالپرین گودین از شکل‌گیری گتو شولی می‌گوید

خانواده‌ی نس در کار لبنیات بودند. آلمان در ۱۹۴۱ لیتوانی را اشغال کرد و در شولی یک گتو برپا نمود. نس تا ۱۹۴۳ که به سن کار رسید، در گتو زندگی کرد. در ۱۹۴۴ نس، مادرش و برادرش به اردوگاه اشتاتهوف در نزدیکی دانتسیگ تبعید شدند. نس تا ژانویه‌ی ۱۹۴۵ که همبندانش مجبور به راهپیمایی مرگ شدند، در چندین اردوگاه فرعی اشتاتهوف کار کرد. او در مارس توسط نیروهای شوروی آزاد شد. نس، مادرش و دو برادرش زنده ماندند و او در ۱۹۵۰ به ایالات متحده رسید.

نسخه كامل

برای ورود به گتو، فقط باید مدرک نشان می‌دادیم. اگر مدرک داشتی، اجازه‌ی عبور از دروازه داده می‌شد. حدود پنج هزار نفر در گتو بودند. ما حدود ده هزار یهودی در دو گتو داشتیم. افرادی که این مدرک زرد را نمی‌گرفتند که فکر می‌کنم حدود ۳۵۰۰ نفر از یتیم خانه‌ها، خانه‌ی سالمندان، بیماران، سالمندان، کودکان بسیاری از خانواده‌ها و تعداد بسیاری از مردم دیگر که در آخر به خانه‌هایشان آمده بودند و در گتو جایی برایشان نبود، در کنیسه‌های شهر، در شولن یا به قول ما شول جا داده شدند. گرسنه، بدون آب. انها برای غذا التماس می‌کردند، برای نجات یافتن التماس می‌کردند. مردم تلاش می‌کردند، انجمن یهودی ما که افراد بسیار خوبی بودند به سختی تلاش کردند تا آنها را نجات دهند.می‌گفتند «خوب، آنها را به شهر کوچک ژاگاره ببرید.» آنها به این فکر می‌کردند که در آنجا حداقل زنده می‌مانند زیرا حداقل هزار نفر مرد باتجربه داشتیم. این افراد کشته شدند، مانند هزار نفر دیگری که در جنگل کشته شدند. همه‌ی ۳۵۰۰ نفر. بنابراین تا زمانی که گتو شکل گرفت، نمی‌دانم اوت بود یا سپتامبر، یادم نمی‌آید. اما به خاطر دارم که [در] زمان عید بود. ما، خانواده‌ام آنزمان در گتو بودیم. نیمی از جمعیت ما کشته شده بود.


برچسب‌ها


  • US Holocaust Memorial Museum Collection
​مشاهده‌ی ​منابع آرشیو

اشتراک

Thank you for supporting our work

We would like to thank The Crown and Goodman Family and the Abe and Ida Cooper Foundation for supporting the ongoing work to create content and resources for the Holocaust Encyclopedia. View the list of all donors.