میریام کاباچنیک شولمن

میریام در ایشیشکس (ایشیسوک)، یک شهر کوچک یهودی‌نشین در لهستان، بزرگ شد. پدرش، یوزف، زمانی‌که او کودکی خردسال بود، درگذشت. مادرش، سارا، دباغ‌خانه‌‌ی موفق خانواده را اداره می‌کرد و میریام و چهار خواهر و برادرش را که در اداره‌ی این کسب و کار به او کمک می‌کردند، بزرگ می‌کرد.

 ۱۹۳۳-۳۹: در دوران نوجوانی، میریام با ۱۲ دختر جوان دیگر در شهر، حلقه‌‌ای صمیمی ازدوستان را تشکیل دادند. او عاشق برگزاری مهمانی در خانه‌اش بود. در سپتامبر ۱۹۳۹، آلمان نازی و اتحاد جماهیر شوروی به لهستان حمله کردند وایشیشکس بخشی از لیتوانی شد.

۱۹۴۰-۴۵: در ژوئن ۱۹۴۱، آلمان نازی، در چارچوب حمله به اتحاد جماهیر شوروی،  لیتوانی را اشغال کرد. نیروهای آلمانی وارد ایشیشکس شدند. در سپتامبر همان‌سال، یک جوخه‌ی کشتار آلمانی به همراه همدستان لیتوانیایی‌اش، یهودیان ایشیشکس، از جمله همه‌ی ۱۲ دوست میریام را قتل عام کردند. میریام و خانواده‌اش با پنهان شدن نزد دوستان لهستانی‌شان، از این کشتار جان سالم به در بردند. طی سه سال بعد، میریام و خانواده‌اش از جایی به جای دیگر نقل مکان می‌کردند تا در امان بمانند. آنها نزد همسایگان غیریهودی خود پنهان می‌شدند. مادر میریام از هر منبعی که در اختیار داشت برای کمک به خانواده‌اش و سایر خانواده‌های یهودی استفاده می‌کرد. میریام، مادرش و دو برادرش زنده ماندند اما خواهر او گلده، و فرزندانش کشته شدند. در ژوئیه‌ی ۱۹۴۴، شوروی نیروهای آلمانی را از منطقه بیرون راند و میریام و خانواده‌اش آزاد شدند.

بعد از جنگ، میریام و خانواده‌اش در ایشیشکس احساس امنیت نمی‌کردند. آنها آنجا را ترک کردند و سرانجام به اردوگاه آوارگان در ایتالیا رفتند. در اوت ۱۹۴۵، میریام با نورمن شولمن، یکی از بازماندگان هولوکاست که همسر و فرزندانش کشته شده بودند، ازدواج کرد. میریام و نورمن در سال ۱۹۴۸ به ایالات متحده مهاجرت کردند و صاحب دو فرزند شدند.