Προσωπική ιστορία

Sam Itzkowitz

Οι Γερμανοί εισέβαλαν στην Πολωνία το Σεπτέμβριο του 1939. Μετά την κατάληψη του Makow, ο Sam διέφυγε σε σοβιετικό έδαφος. Επέστρεψε στο Makow για προμήθειες, αλλά τον ανάγκασαν να παραμείνει στο γκέτο. Το 1942, τον απέλασαν στο Άουσβιτς. Καθώς ο σοβιετικός στρατός προέλαυνε το 1944, ο Sam και άλλοι κρατούμενοι εστάλησαν σε στρατόπεδα στη Γερμανία. Οι κρατούμενοι εξαναγκάστηκαν σε πορεία θανάτου στις αρχές του 1945. Οι αμερικανικές δυνάμεις απελευθέρωσαν τον Sam μετά την απόδρασή του κατά τη διάρκεια μιας αεροπορικής επιδρομής.

Καταγραφή

Τα τελευταία τεθωρακισμένα επιβράδυναν την πορεία τους και με είδαν να έρχομαι από το δάσος. Υπέθεσαν ότι ήμουν Γερμανός, οπότε σταμάτησαν και προσπάθησαν να με πάρουν ως αιχμάλωτο πολέμου. Όταν είδαν τη στολή μου και σε τι κατάσταση βρισκόμουν… Δεν θέλω να επαναλάβω τι είπε. Άρχισε να βλαστημάει σαν… (γέλιο). Είπε, «Διάολε…» Ξέρετε, σαν στρατιώτης. Έβαλε το χέρι στην τσέπη και έβγαλε μια πλάκα σοκολάτας. Και μου την έδωσε. Η σοκολάτα ήταν πολύ σκληρή, κάπως πικρή. Ήταν θρεπτική. Προσπάθησα να την δαγκώσω την αναθεματισμένη. Θα την κατάπινα ολόκληρη αν μπορούσα. Δεν μπορούσα, οπότε την έγλειφα. Κι αυτός απλώς στεκόταν εκεί και με κοιτούσε. Βρήκε ένα πακέτο τσιγάρα και μου το έδωσε. Δεν κάπνιζα, αλλά τα έβαλα στην τσέπη μου. Μετά έβγαλε μερίδες κ.., κράκερ, κονσέρβα κρέατος, ό,τι είχε και μου τα έδωσε. Ήμουν σαν μικρό παιδί μέσα σε κατάστημα παιχνιδιών. Θέλω να πω… με χτύπησε στον ώμο και μου είπε «Γιατρός». Προσπαθούσε να μου πει ότι θα έφερνε γιατρό να με δει. Δέκα λεπτά αργότερα, ήρθε με κάποιον. Δεν ξέρω αν ήταν γιατρός, νοσοκόμος ή κάτι άλλο. Κι αυτός με κοίταξε και έκανε ένα σινιάλο. Ήρθαν με ένα φορείο, με πήραν και με μετέφεραν σε μια κλινική. Νομίζω ότι ήταν ένας Εβραίος γιατρός εκεί. Με κοίταξε και ασχολήθηκε μαζί μου. Πρώτον, δεν μου έδινε φαγητό. Μου έδωσε τσάι, κρέμα με λίγο αποβουτυρωμένο γάλα. Και, διάολε, εγώ θα έτρωγα ολόκληρο άλογο, τόσο πολύ πεινούσα. Συνεχώς μου φώναζε, «Ήρεμα. Ήρεμα.» Κι εγώ σκεφτόμουν από μέσα μου, «Να κάτσεις εσύ εδώ και να είσαι ήρεμος. Αυτός θέλει να με σκοτώσει. Δεν με αποτέλειωσε ο Χίτλερ, αλλά αυτός προσπαθεί να το κάνει.» Αλλά σταδιακά, κάθε δυο ώρες περίπου, αύξανε την ποσότητα του φαγητού. Και στο τέλος συνειδητοποίησα ότι είχε καλούς σκοπούς. Πεινούσα ακόμη, αλλά τη δεύτερη και την τρίτη ημέρα, δεν μπορούσα να σταματήσω να τρώω. Καθόταν εκεί και απλώς με παρακολουθούσε που καταβρόχθιζα ό,τι έβαζε στο τραπέζι -πατάτες, μπέικον, λουκάνικα- ό,τι έβαζε στο τραπέζι. Έτρωγα έτσι επί τέσσερις ημέρες έως ότου χόρτασα.


  • Jewish Community Federation of Richmond
Προβολή αρχειακού υλικού

Αυτή η σελίδα είναι επίσης διαθέσιμη σε

Thank you for supporting our work

We would like to thank The Crown and Goodman Family and the Abe and Ida Cooper Foundation for supporting the ongoing work to create content and resources for the Holocaust Encyclopedia. View the list of all donors.