تاریخ شفاهی

توماس بورگنتال آزاد سازی اردوگاه زاخن‌هاوزن را شرح می‌دهد

خانواده‌ی توماس در سال ۱۹۳۸ به زیلنا نقل مکان کردند. به دلیل افزایش آزار و اذیت یهودیان توسط گارد اسلواک هیلینکا، خانواده تصمیم به ترک کشور گرفتند. توماس و خانواده‌اش سرانجام به لهستان وارد شدند اما به خاطر حمله‌ی آلمان در سپتامبر ۱۹۳۹ نتوانستند آنجا را ترک کرده و به انگلستان بروند. سرانجام خانواده به کیلتس رفتند، در آوریل ۱۹۴۱ در آنجا گتویی بنا شده بود. زمانی که گتوی کیلتس در اوت ۱۹۴۲ منحل شد، توماس و خانواده‌اش از تبعید به تربلینکا در همان ماه اجتناب کردند. در عوض به اردوگاه کار اجباری در کیلتس فرستاده شدند. آنها در اوت ۱۹۴۴ به اردوگاه آشویتس فرستاده شدند. به دلیل پیشروی نیروهای شوروی در ژانویه ۱۹۴۵، توماس و زندانیان دیگر مجبور شدند در یک راهپیمایی مرگ از آشویتس خارج شوند. او به اردوگاه زاخزن هاوزن در آلمان فرستاده شد. بعد از آزادی اردوگاه زاخزن هاوزن در آوریل ۱۹۴۵ توسط شوروی، توماس به یک پرورشگاه سپرده شد. سپس اقوامش او را یافتند و دوباره با مادرش در گوتینگ پیوست. وی در سال ۱۹۵۱ به ايالات متحده رفت.

نسخه كامل

قرار بود بساط این اردوگاه برچیده شود. مردم را به صف کرده بودند تا آنها را از اردوگاه خارج کنند. ما واقعاً نمی‌توانستیم راه برویم، و افراد بستری در بخش بیمارستان هم به حال خود رها شده بودند؛ ما فرض کردیم که آنها وارد بیمارستان شده و همه را در تخت هایشان تیرباران می‌کنند. من آن روز را که مردم را به صف کردند، به خاطر دارم . بعد همه جا سکوت محض شد. هیچ صدایی شنیده نمی‌شد. و ما فقط منتظر بودیم، در واقع با این فرض که هر دقیقه ممکن است آنها وارد شوند. اما هیچ اتفاقی نیفتاد. و من احتمالاً بهتر از تمام کسانی که در بازداشتگاه بودند، می‌توانستم حرکت کنم. در آن زمان من یک چوب زیر بغل داشتم و می‌توانستم با یک پا حرکت کنم. بالاخره بیرون رفتم تا ببینم چه خبر شده، چون هیچ صدایی شنیده نمی‌شد. و برای اولین بار مسلسلی که روی دروازه اردوگاه، مشرف به میدان بود خالی بود. آلمانی‌ها رفته بودند. آن موقع، صدای غرش توپخانه در پس زمینه به گوش می‌رسید. آنجا پرنده هم پر نمی‌زد. تا مدتی هیچ اتفاقی نیفتاد، به غیر از اینکه ما فهمیدیم که شاید زنده بمانیم. صدای تیراندازی نزدیک تر شد. سرانجام دروازه‌ها باز شدند و سربازهای روسی آمدند و زنگ اردوگاه را به نشانه آزاد شدن ما به صدا درآوردند.


  • US Holocaust Memorial Museum Collection
​مشاهده‌ی ​منابع آرشیو

Share This