Almanya İçinde Direniş

Çok sayıdaki muhbirlerinin yardımıyla polis tarafından yakalanma riskinin yüksek olmasına rağmen, bazı kişi ve gruplar Almanya’da dahi Nazizm’e direnmeye çalıştı. Sosyalistler, Komünistler, sendikacılar ve diğerleri gizlice Nazi karşıtı yazılı malzemeleri kaleme alıyor, bastırıyor ve dağıtıyordu. Bu isyancıların pek çoğu tutuklanarak toplama kamplarında hapsedildi.

Savaş sırasında Hitler’e karşı pek çok suikast planı yapıldı. Sovyetlerin 1943 başlarında Stalingrad’daki önemli zaferinden sonra işler Alman ordusunun aleyhine döner gibi olduğunda, bir grup Alman subayı tarafından ciddi bir suikast teşebbüsü planlandı ve 1944’te uygulandı. Hitler bombalı saldırıdan önemli bir yara almadan kurtuldu. Komplonun dört lideri derhal kurşuna dizildi. Daha sonra 200 kişi daha plana dâhil olmakla suçlanarak idam edildi.

Hitler'in diktatörlüğüne karşı çıkan Almanlardan çok az sayıda grup, Nazilerin Yahudilere karşı uyguladığı soykırımı açık bir şekilde protesto etti. "Beyaz Gül" hareketi, Münih Üniversitesi’nde bir tıp öğrencisi olan 24 yaşındaki Hans Scholl, 22 yaşındaki kız kardeşi Sophie ve 24 yaşındaki Christoph Probst tarafından Haziran 1942’de oluşturuldu. "Beyaz Gül" adının tam olarak nereden geldiği bilinmiyorsa da, kötülüğe karşı saflık ve masumiyet anlamına geldiği açıktır. Hans, Sophie ve Christoph, Nazi politikalarının eğitimli Almanlar tarafından benimsendiğini gördükçe çileden çıkıyordu. Nazi karşıtı bildiriler dağıttılar ve üniversite duvarlarına "Özgürlük!", "Kahrolsun Hitler!" gibi sloganlar yazdılar. Şubat 1943’te Hans ve Sophie Scholl bildiri dağıtırken yakalanarak tutuklandı. Arkadaşları Christoph ile birlikte dört gün sonra idam edildiler. Hans'ın son sözleri "Yaşasın özgürlük!" olmuştu.