Η Επιτροπή Προσφύγων Πολέμου
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν προσπάθησαν να σώσουν τους Εβραίους από το Ολοκαύτωμα παρά μόνο κατά τα τελευταία στάδια του πολέμου. Τον Ιανουάριο του 1944, ο Υπουργός Οικονομικών, Henry Morgenthau Jr., έπεισε τον πρόεδρο Φραγκλίνο Ρούζβελτ να δημιουργήσει την Επιτροπή Προσφύγων Πολέμου.
Μολονότι το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ είχε γίνει αποδέκτης επιβεβαιωμένων πληροφοριών για μαζικές δολοφονίες Εβραίων ήδη από το 1942, οι αξιωματούχοι του παρέμεναν σιωπηλοί. Στη διάρκεια του πολέμου το Υπουργείο Εξωτερικών επέμενε ότι ο καλύτερος τρόπος διάσωσης των θυμάτων των πολιτικών της ναζιστικής Γερμανίας ήταν να κερδηθεί ο πόλεμος το ταχύτερο δυνατόν.
Η Επιτροπή Προσφύγων Πολέμου συνεργάστηκε με εβραϊκές οργανώσεις, διπλωμάτες από ουδέτερες χώρες και αντιστασιακές ομάδες στην Ευρώπη για τη διάσωση των Εβραίων από τις κατεχόμενες περιοχές και την παροχή αρωγής στους κρατουμένους στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι πλέον δαπανηρές προσπάθειες διάσωσης πραγματοποιήθηκαν υπό την καθοδήγηση του Ραούλ Βάλενμπεργκ, ενός Σουηδού διπλωμάτη που υπηρετούσε στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας. Ο Βάλενμπεργκ συνέβαλε στην προστασία δεκάδων χιλιάδων Εβραίων της Ουγγαρίας που απειλούνταν με εκτοπισμό στο Άουσβιτς, μοιράζοντας σουηδικά διαβατήρια. Επειδή η Σουηδία ήταν ουδέτερη χώρα, η Γερμανία δεν μπορούσε εύκολα να βλάψει Σουηδούς πολίτες. Ο Βάλενμπεργκ ίδρυσε επίσης νοσοκομεία και νηπιαγωγεία και οργάνωνε δημόσια συσσίτια για τους Εβραίους της Βουδαπέστης.
Η Επιτροπή Προσφύγων Πολέμου διαδραμάτισε ζωτικό ρόλο στη διάσωση έως και 200.000 Εβραίων. Πολλοί, ωστόσο, ταλανίζονται από την εξής απορία: πόσοι περισσότεροι Εβραίοι θα μπορούσαν να είχαν σωθεί αν οι επιχειρήσεις διάσωσης είχαν αρχίσει νωρίτερα; Ο Ραούλ Βάλενμπεργκ εξαφανίστηκε κατά την απελευθέρωση της Βουδαπέστης από τους Σοβιετικούς. Τελευταία φορά τον είδαν να συνοδεύεται από Σοβιετικούς στρατιώτες στις 17 Ιανουαρίου 1945. Δέκα χρόνια αργότερα η Σοβιετική Ένωση παραδέχτηκε ότι ο Βάλενμπεργκ είχε συλληφθεί και ισχυρίστηκε ότι πέθανε στη φυλακή το 1947.