Ο εντοπισμός των θυμάτων

Το 1939, η γερμανική κυβέρνηση πραγματοποίησε απογραφή όλων των ατόμων που κατοικούσαν στη Γερμανία. Οι υπεύθυνοι για την απογραφή κατέγραφαν την ηλικία, το φύλο, τον τόπο διαμονής, το επάγγελμα, το θρήσκευμα και την οικογενειακή κατάσταση κάθε ατόμου, ενώ για πρώτη φορά σημειωνόταν και η φυλή με αναδρομή στους παππούδες και τις γιαγιάδες του ατόμου. Οι πληροφορίες αυτές κατόπιν κωδικοποιήθηκαν σε διάτρητες κάρτες από χιλιάδες υπαλλήλους.

Οι κάρτες αυτές ταξινομήθηκαν και καταμετρήθηκαν από τη συσκευή Hollerith, μια πρώιμη εκδοχή του σύγχρονου ηλεκτρονικού υπολογιστή. Η συσκευή Hollerith ήταν εφεύρεση (1884) του Γερμανοαμερικανού μηχανικού Herman Hollerith. Η συσκευή αυτή χρησιμοποιήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη για την επεξεργασία δεδομένων απογραφής στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα. Οι συσκευές Hollerith που χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί, είχαν αναπτυχθεί από το γερμανικό τμήμα της αμερικανικής εταιρείας που αργότερα έγινε γνωστή ως International Business Machines (IBM).

Οι πληροφορίες της απογραφής του 1939 βοήθησαν το Ναζί αξιωματούχο Άντολφ Άιχμαν να δημιουργήσει το Μητρώο Εβραίων, που περιείχε αναλυτικές πληροφορίες για όλους τους Εβραίους που ζούσαν στη Γερμανία. Στο Μητρώο καταγράφηκαν επίσης τα ονόματα των Εβραίων της Αυστρίας και της Σουδητίας στη δυτική Τσεχοσλοβακία, περιοχές που είχαν καταληφθεί από γερμανικά στρατεύματα το 1938 και το 1939 και είχαν προσαρτηθεί στο Ράιχ (Reich, η γερμανική αυτοκρατορία). Η φυλετική ιδεολογία και οι πολιτικές των Ναζί δεν περιορίζονταν στα σύνορα της Γερμανίας.
Η τεχνολογία και η πληροφόρηση που υπό διαφορετικές συνθήκες θα αποτελούσαν χρήσιμα εργαλεία, στα χέρια του ναζιστικού καθεστώτος κατάντησαν μέσα εντοπισμού θυμάτων.