Opowieść

Leo Schneiderman opisuje przybycie do Auschwitz, selekcję oraz oddzielenie od rodziny

Niemcy rozpoczęli inwazję na Polskę we wrześniu 1939 r. Leo i jego rodzina zostali zamknięci w łódzkim getcie. Leo został zmuszony do pracy jako krawiec w fabryce mundurów. W 1944 r. zlikwidowano łódzkie getto, a Leo został deportowany do Auschwitz. Następnie został wysłany do kompleksu obozów pracy Gross-Rosen. W miarę zbliżania się armii radzieckiej więźniowie byli przenoszeni do obozu Ebensee w Austrii. Obóz Ebensee został wyzwolony w 1945 r.

Transkrypcja

Przybyliśmy do Auschwitz późną nocą. Kiedy tylko otworzyła się brama, usłyszeliśmy krzyki, szczekanie psów i odgłosy ciosów zadawanych w głowę... przez tych kapo, którzy pracowali dla nich. A potem wysiedliśmy z pociągu. I wszystko poszło tak szybko: w lewo, w prawo, w prawo, w lewo. Mężczyźni byli oddzielani od kobiet. Dzieci wyrywane z rąk matek. Starsi ludzie zaganiani jak bydło. Chorych i niepełnosprawnych traktowano jak zwykłe śmieci. Wyrzucano ich na bok wraz ze zniszczonymi walizkami i pakunkami. Moja matka podbiegła do mnie, złapała mnie za ramiona i powiedziała: „Leibele, już więcej cię nie zobaczę. Opiekuj się bratem”.


Tagi


  • US Holocaust Memorial Museum Collection
Wyświetl szczegóły archiwalne

Thank you for supporting our work

We would like to thank The Crown and Goodman Family and the Abe and Ida Cooper Foundation for supporting the ongoing work to create content and resources for the Holocaust Encyclopedia. View the list of all donors.