Το 80% των Εβραίων της Γερμανίας (περίπου 400.000 άτομα) διέθεταν γερμανική υπηκοότητα. Οι υπόλοιποι ήταν κυρίως Εβραίοι με πολωνική υπηκοότητα, πολλοί από τους οποίους είχαν γεννηθεί στη Γερμανία και ήταν μόνιμοι κάτοικοι της χώρας. Συνολικά, περί το 70% των Εβραίων της Γερμανίας ζούσαν σε αστικές περιοχές. Το πενήντα τοις εκατό όλων των Εβραίων της Γερμανίας ζούσε στις 10 μεγαλύτερες γερμανικές πόλεις. Τα μεγαλύτερα κέντρα εβραϊκού πληθυσμού ήταν στο Βερολίνο (περίπου 160.000), στη Φρανκφούρτη (περίπου 26.000), στο Μπρεσλάου (περίπου 20.000), στο Αμβούργο (περίπου 17.000), στην Κολωνία (περίπου 15.000), στο Ανόβερο (περίπου 13.000) και στη Λειψία (περίπου 12.000). Λίγο περισσότεροι από 10.000 Εβραίοι ζούσαν στην Ελεύθερη Πόλη του Ντάντσιχ. Η μεγάλη πλειοψηφία των Εβραίων στην Αυστρία, περίπου 178.000, ζούσε στην πρωτεύουσα, Βιέννη. Η μεγαλύτερη εβραϊκή κοινότητα στην Τσεχοσλοβακία ήταν στην Πράγα, την πρωτεύουσα, με 35.000 ανθρώπους.
Δύο Γερμανο-Εβραϊκές οικογένειες σε μια συγκέντρωση πριν από τον πόλεμο. Μόνο δύο άτομα από τις δύο οικογένειες επέζησαν του Ολοκαυτώματος. Γερμανία, 1928.
Η Berta Rosenheim ποζάρει κρατώντας ένα μεγάλο κωνικό δέμα, που συνήθως ήταν γεμάτο με καραμέλες και γραφική ύλη, την πρώτη μέρα της στο σχολείο. Λειψία, Γερμανία, Απρίλιος 1929.
Πινακίδες όπως αυτή που απεικονίζεται εδώ, οι οποίες απαγόρευαν την είσοδο των Εβραίων, είχαν αναρτηθεί σε διάφορους δημόσιους χώρους (όπως πάρκα, θέατρα, κινηματογράφους και εστιατόρια) σε ολόκληρη τη ναζιστική Γερμανία. Η πινακίδα γράφει στα Γερμανικά: «Οι Εβραίοι δεν είναι ευπρόσδεκτοι εδώ».
Η Barbara ήταν η μεγαλύτερη από δύο κόρες που γεννήθηκαν από Εβραίους γονείς στην πρωτεύουσα της Γερμανίας, το Βερολίνο. Ο πατέρας της Barbara ήταν επιτυχημένος δικηγόρος. Μόλις η Barbara ήταν αρκετά μεγάλη ώστε να περπατάει, ο πατέρας της την πήγαινε βόλτα στο Βερολίνο για να δει τα αξιοθέατα και να επισκεφτεί τα μουσεία τέχνης της πόλης. Στην Barbara άρεσε η ιππασία και ονειρευόταν να γίνει χορεύτρια.
1933-39: Μετά την άνοδο των Ναζί στην εξουσία τον Ιανουάριο του 1933, ήταν παράνομο να έχει μη Εβραίους πελάτες ο πατέρας μου. Σύντομα το δικηγορικό του γραφείο έκλεισε. Αργότερα την ίδια χρονιά όταν ήμουν 7, η οικογένειά μας μετακόμισε στην Ολλανδία όπου η μητέρα μου είχε συγγενείς. Συνέχισα το σχολείο στο Άμστερνταμ και γρήγορα έμαθα Ολλανδικά. Αν και δεν ζούσαμε πλέον σε ένα μεγάλο σπίτι με υπηρέτες, μου άρεσε το Άμστερνταμ· είχε πολύ λιγότερο επίσημη ατμόσφαιρα από το Βερολίνο.
1940-44: Οι Γερμανοί εισέβαλαν στην Ολλανδία τον Μάιο του 1940. Δύο χρόνια αργότερα, όταν ξεκίνησαν να εκτοπίζουν πολλούς Εβραίους, το αγόρι μου, ο Manfred, μου είπε ότι αυτοί οι εκτοπισμοί σε «στρατόπεδα εργασίας» στην ουσία σήμαιναν θάνατο. Προμηθεύθηκε ψεύτικες ταυτότητες για μένα και την οικογένειά μου και μου είπε «Αν σε καλέσουν, μην πας». Εγώ τον ρώτησα «Τι θα συμβεί στους γονείς μου αν δεν πάω;» Και αυτός μου απάντησε «Τίποτα που δεν θα τους συνέβαινε έτσι κι αλλιώς». «Τι εννοείς;» Τον ρώτησα και απάντησε «Όσοι πάνε θα εκτελεστούν. Όλοι θα πεθάνουν».
Η Barbara συνέχισε να κρύβεται μέχρι τον Μάιο του 1945, όταν το Άμστερνταμ απελευθερώθηκε από καναδικά στρατεύματα. Μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Νοέμβριο του 1947.
Η Eva Brigitte ήταν το μικρότερο από τρία παιδιά που γεννήθηκαν από Γερμανοεβραίους γονείς στην πρωτεύουσα του Baden, ενός κρατιδίου κατά μήκος του ποταμού Ρήνου στη νοτιοδυτική Γερμανία. Γνωστή ως Brigitte στους φίλους και συμμαθητές της, και ως «Brix» στην οικογένειά της, μεγάλωσε σε ένα κοσμικό σπιτικό και παρακολούθησε δημόσια σχολεία. Ο πατέρας της ήταν αρχηγός ενός τοπικού Σοσιαλοδημοκρατικού κόμματος.
1933-39: Το 1933 οι Ναζί ήρθαν στο σπίτι των Marum και συνέλαβαν τον πατέρα της Eva επειδή ήταν ενεργός αντιναζιστής. Δύο μήνες αργότερα τον είδε ξαφνικά να τον περιφέρουν στους δρόμους σε ένα ανοιχτό φορτηγό, εξευτελίζοντας τον δημόσια καθώς τον μετέφεραν σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Μετά από αυτό η Eva αρνήθηκε να παραμείνει στο σχολείο. Αφότου σκοτώθηκε ο πατέρας της, εκείνη και η μητέρα της μετανάστευσαν στη Γαλλία τον Απρίλιο του 1934.
1940-43: Οι Γάλλοι απελευθέρωσαν την Eva από ένα στρατόπεδο εγκλεισμού για ξένους εχθρούς, όμως η κατάσταση χειροτέρευσε όταν οι Γερμανοί νίκησαν τη Γαλλία το 1940. Το 1941 η αδερφή της Eva έβγαλε εισιτήρια ατμόπλοιου και άδειες εξόδου για την Αμερική για την ίδια, την Eva, και τη μητέρα τους, καθώς όμως η Eva ήταν εννέα μηνών έγκυος, οι υπεύθυνοι του πλοίου δεν μπορούσαν να την αφήσουν να επιβιβαστεί. Μόνη και εγκαταλελειμμένη από τον πατέρα του μωρού, η Eva γέννησε στη Μασσαλία. Ανήμπορη να παρέχει τα απαραίτητα στο γιο της, τον άφησε σε ένα σπίτι για προσφυγόπουλα εβραϊκής καταγωγής στη Λιμόζ όταν ήταν ενός έτους.
Μετά τη σύλληψή της σε μια μάζωξη στη νότια Γαλλία τον Ιανουάριο του 1943, εκτοπίστηκε στο Sobibor, όπου έχασε τη ζωή της. Ο γιος της επιβίωσε και μεταφέρθηκε στην Παλαιστίνη το 1945.
Εβραίοι ζούσαν στη Γερμανία από τον Μεσαίωνα. Και, όπως στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, αντιμετώπισαν κι εκεί εκτεταμένους διωγμούς για πολλούς αιώνες. Οι Εβραίοι της Γερμανίας απέκτησαν τα ίδια δικαιώματα με τους Χριστιανούς Γερμανούς μόλις τον 19ο αιώνα. Μέχρι το 1933, όταν οι Ναζί ανέβηκαν στην εξουσία, οι Εβραίοι είχαν ενσωματωθεί, ακόμα και αφομοιωθεί, στη γερμανική κοινωνία. Παρά την ενσωμάτωσή τους, οι Εβραίοι της Γερμανίας συνέχιζαν να διατηρούν μια διακριτή ταυτότητα και κουλτούρα.
Το 1933 ο εβραϊκός πληθυσμός της Γερμανίας αριθμούσε περί τις 525.000. Ήταν λιγότερο από το 1% του συνολικού πληθυσμού της Γερμανίας.
Οι περισσότεροι Εβραίοι της Γερμανίας (περίπου 400.000 άτομα) διέθεταν γερμανική υπηκοότητα. Πολλοί από αυτούς τους Εβραίους προέρχονταν από οικογένειες που είχαν ζήσει στη Γερμανία για αιώνες. Αυτές οι οικογένειες είχαν ως κύρια γλώσσα τα γερμανικά. Οι περισσότεροι θεωρούσαν τους εαυτούς τους Γερμανούς. Σε κάποιες περιπτώσεις, είχαν συνάψει γάμο με μη-Εβραίους.
Επιπλέον, υπήρχαν περίπου 100.000 Εβραίοι χωρίς γερμανική υπηκοότητα. Αυτοί ήταν Εβραίοι των οποίων οι οικογένειες είχαν μεταναστεύσει στη Γερμανία τις πιο πρόσφατες δεκαετίες. Οι περισσότεροι είχαν έρθει από την ανατολική Ευρώπη. Μερικοί από αυτούς τους Εβραίους είχαν επίσης ενσωματωθεί σε μεγάλο βαθμό στη γερμανική κοινωνία. Άλλοι ζούσαν σε ξεχωριστές κοινότητες με τις δικές τους παραδόσεις. Οι Εβραίοι που ζούσαν σε αυτές τις κοινότητες μιλούσαν γίντις, μια γλώσσα που χρησιμοποιόταν μεταξύ των Εβραίων της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης
Παρόλο που δεν είχαν όλοι οι Εβραίοι που κατοικούσαν στη Γερμανία την ίδια προέλευση, οι Εβραίοι της Γερμανίας είχαν μεταξύ τους πολλά κοινά. Υπήρχαν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που καθόριζαν τη ζωή των Εβραίων της Γερμανίας. Αυτά ήταν που έκαναν τον εβραϊκό πληθυσμό να ξεχωρίζει ελαφρώς από την υπόλοιπη γερμανική κοινωνία.
Πώς ήταν η ζωή των Εβραίων στη Γερμανία λίγο πριν την άνοδο των Ναζί στην εξουσία;
Η πλειονότητα των Εβραίων (περίπου το 70%) ζούσαν σε μεγάλες πόλεις με πληθυσμό άνω των 100.000 κατοίκων. Εν συγκρίσει, περίπου το 50% τον μη-Εβραίων Γερμανών ζούσε σε πόλεις με πληθυσμό μικρότερο από 10.000 κατοίκους. Εντούτοις, κάποιοι Εβραίοι ζούσαν πράγματι σε μικρότερες πόλεις και αγροτικές περιοχές.
Πολλοί ήταν οι Εβραίοι που πήγαιναν σπάνια ή και ποτέ σε συναγωγή. Ωστόσο, οι περισσότεροι από αυτούς συνέχιζαν να τιμούν τις εβραϊκές γιορτές. Ένα μικρό μέρος του πληθυσμού των Εβραίων της Γερμανίας τηρούσε αυστηρά τις εβραϊκές θρησκευτικές πρακτικές.
Κάποιοι Εβραίοι ήταν φτωχοί, παρόλο που οι περισσότεροι Εβραίοι ανήκαν στη μεσαία τάξη. Πολλοί ήταν αυτοί που είτε εργάζονταν σε, είτε διατηρούσαν οι ίδιοι μικρές επιχειρήσεις. Οι Εβραίοι εργάζονταν επίσης ως ράφτες, δημόσιοι υπάλληλοι, γιατροί, δικηγόροι, δημοσιογράφοι, τραπεζικοί υπάλληλοι, εργάτες σε εργοστάσια, καθηγητές και δάσκαλοι. Ορισμένοι ήταν πλούσιοι επιχειρηματίες.
Πολλοί ήταν οι Εβραίοι που έβλεπαν τους εαυτούς τους ως μια θρησκευτική ομάδα. Ήταν Γερμανοί που ασκούσαν τον Ιουδαϊσμό. Άλλοι έβλεπαν τους εαυτούς τους ως μια εθνοτική ομάδα. Ήταν Εβραίοι που ζούσαν στη Γερμανία.
Παρόλο που είχαν ενσωματωθεί στη γερμανική κοινωνία, οι Εβραίοι αντιμετώπιζαν διακρίσεις στη Γερμανία. Για παράδειγμα, δεν πίστευαν όλοι οι Γερμανοί ότι οι Εβραίοι μπορούσαν να είναι Γερμανοί. Μερικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων και πολλών πανεπιστημιακών φοιτητικών συλλόγων, απαγόρευαν στους Εβραίους να γίνουν μέλη. Μερικά πολιτικά κόμματα, συμπεριλαμβανομένου και του Ναζιστικού Κόμματος, τοποθεντούνταν ανοιχτά εναντίον των Εβραίων. Στον Τύπο προβάλλονταν αρνητικά στερεότυπα για τους Εβραίους.
We would like to thank Crown Family Philanthropies, Abe and Ida Cooper Foundation, the Claims Conference, EVZ, and BMF for supporting the ongoing work to create content and resources for the Holocaust Encyclopedia.
View the list of all donors.
