"دشمنان کشور"
اگرچه نفرت نازی ها عمدتاً متوجه یهودیان بود، اما آنها تنها گروهی نبودند که مورد اذیت و آزار قرار می گرفتند. دیگر افراد و گروه ها نیز "عناصر نامطلوب" و "دشمنان کشور" تلقی می شدند. نازی ها پس از سرکوب مخالفان سیاسی، اعمال خشونت علیه سایر "بیگانگان" را تشدید کردند.
کولیان، همچون یهودیان، به عنوان افراد "غیر آریایی" و به لحاظ نژادی "پست،" آماج حملات نازی ها قرار گرفتند. کولی ها از قرن پانزدهم در آلمان زندگی می کردند و قرن ها متمادی با تعصب در آن کشور مواجه شده بودند. مدت ها پیش از سال 1933 نیز کولی ها قربانی تبعیض های رسمی شده بودند. طی حکومت نازی ها، خانواده های کولی را در شهرهای بزرگ دستگیر کردند و پس از انگشت نگاری و گرفتن عکس، آنان را مجبور به زندگی در اردوگاه های خاص تحت نظارت پلیس کردند.
شاهدان یهوه، اعضای یک گروه مسیحی کوچک، به خاطر عقایدشان و نه به دلایل نژادی قربانی شدند. آنها به دلیل عقاید خود از ورود به ارتش یا اطاعت از هر دولتی با ادای احترام به پرچم آن کشور یا در آلمان نازی از بلند کردن دست به نشانه سلام نظامی ("هایل هیتلر") اجتناب می کردند. کمی پس از به قدرت رسیدن هیتلر، شاهدان یهوه به اردوگاه های کار اجباری فرستاده شدند، و بقیه آنان که باقی ماندند همگی مشاغل خود را از دست دادند و از مزایای بیمه های اجتماعی و بیکاری و همچنین تمام حقوق مدنی محروم شدند. با این همه، شاهدان یهوه همچنان به برگزاری جلسات، موعظه و توزیع جزوات مذهبی ادامه دادند.
همجنس گرایان به دلیل رفتارشان قربانی نازی ها شدند. نازی ها، روابط همجنس گرایانه را "نابهنجار" و "غیر مردانه" تلقی می کردند و از آنجا که این روابط به تولد فرزند نمی انجامید، آن را تهدیدی علیه سیاست های خود مبنی بر ترویج تولیدمثل "آریایی ها" می دانستند. اندکی پس از به قدرت رسیدن هیتلر، گارد ضربت کلوب های همجنس گرایان را مورد تهاجم قرار داد. بسیاری از همجنس گرایان دستگیر و در اردوگاه های کار اجباری زندانی شدند. در میان آنان چندین نوجوان نیز دیده می شد.