تاریخ شفاهی

بنیامین (بریل) فرنتس از جمع‌آوری شواهد و مدارک در مورد رژه‌‌های مرگ می‌گوید

بن در دهکده کوچکی در کوههای کارپاتین واقع در ترانسیلوانیا در رومانی متولد شد. خانواده بن، هنگام کودکی او به ایالات متحده مهاجرت کردند. بن در دانشگاه هاروارد در رشته حقوق جزا به تحصیل پرداخت. او در 1943 از دانشکده حقوق دانشگاه هاروارد فارغ التحصیل شد. او به گردان توپخانه ضد هوایی ایالات متحده پیوست که برای حمله متفقین به اروپای غربی خود را آماده می ساخت. در پایان جنگ جهانی دوم در اروپا، بن به شعبه تجسس جنایات جنگی در ارتش ایالات متحده منتقل شد. او مسئول جمع آوری شواهد و مدارک علیه نازی های متهم به جنایات جنگی و دستگیری آنها بود. او سرانجام در پرونده "واحدهای سیار کشتار" در دادرسی های بعدی دادگاه نورنبرگ، به عنوان دادستان کل ایالات متحده انتخاب شد.

نسخه كامل

وقتی که قرار بود اردوگاه ها آزاد شوند، آلمانی ها سعی می کردند زندانیانی را که هنوز قادر به راه رفتن و یا کار کردن بودند، از اردوگاه ها خارج کنند. آنها زندانیانی را که خیلی ضعیف و مریض بودند، می کشتند یا به حال خود رها می کردند تا بمیرند. اما اسرا را از اردوگاه پیاده خارج می کردند. و فکر می کنم آنها را مجبور می کردند از فلوسنبرگ تا داخائو یا یکی از اردوگاه ها راه بروند. آنها را شبانه از میان جنگلها عبور می دادند و اگر در بین راه کسی قدم هایش سست می شد، بلافاصله به او تیراندازی می کردند. یااگر کسی برای برداشتن یک سیب زمینی، یا خوردن ریشه گیاه و یا هر چیزی دیگری مکث می کرد، به او تیراندازی می کردند. من مسیر حرکت آنها رااز میان جنگل دنبال می کردم و به گورهای دسته جمعی 10، 20، 30 یا 50 نفره می رسیدم. و به کشاورزی در همان نزدیکی ها می گفتم: "جسدها را بیرون بیاور." آنها می گفتند، "آره، آره، درسته، ما دیشب از اونجا صدای شلیک شنیدیم، تیراندازی شده بود." "کجا بود؟" "اونجا تو جنگل." و من به آنها می گفتم: "برویم." و به جنگل می رفتیم و وقتی می دیدم خاک بعضی از قسمتها تازه زیر و رو شده، به آنها می گفتم، "چند تا بیل بیاورید" و چند آلمانی را در خیابان نگه می داشتم و می گفتم: "بیل ها را بگیرید و آنها را در بیاورید." و اجساد را بیرون می کشیدیم... مشخص بود که آنها با شلیک گلوله به سرشان کشته شده اند. معمولاً قسمت بالای جمجمه متلاشی شده بود... احتمالاً در حالی که روی زمین زانو زده بودند از پشت سر به آنها شلیک شده بود. بعضی از آنها هنوز طناب پیچ بودند، و بعضی... میدونید... فقط با لایه نازکی از خاک - در حدود شش اینچ- پوشیده شده بودند. به این ترتیب، میتوانستم جنایت ها را در طول مسیر ردیابی کنم.


  • US Holocaust Memorial Museum Collection
​مشاهده‌ی ​منابع آرشیو

این صفحه به زبان های دیگر نیز در دسترس است:

Thank you for supporting our work

We would like to thank The Crown and Goodman Family and the Abe and Ida Cooper Foundation for supporting the ongoing work to create content and resources for the Holocaust Encyclopedia. View the list of all donors.