سالی پیتلوک از کار اجباری در بادی می‌گوید

به‌هرحال، کارمان را از آنجا شروع کردیم و روز بعد، به سر کار رفتیم. و چطور توصیف کنم، توصیف این کار واقعاً باورنکردنی است که ما چه کارهایی انجام می‌دادیم. هر سال مجبور بودیم- آشویتس آنجا، آه، کنار... کنار... کنار رودخانه قرار داشت. کنار رودخانه‌ی بزرگ ویستولا، در...در… اروپا، در لهستان. و رودخانه‌ی ویستولا هر سال، در فصل بهار، طغیان می‌کرد. بنابراین، ما باید چیزی... خب، شبیه…، شبیه…، یک دیواره می‌ساختیم تا رودخانه در بهار طغیان نکند. آن‌ها به ما واگن‌های حمل بار دادند. آن‌ها واگن‌های بزرگِ آهنی بودند. و ما مجبور بودیم به سمتِ، مثلاً، به سمتِ، خب، یک کوه می‌رفتیم و آنجا باید واگن را با خاک پر می‌کردیم.  بعد این‌طور بود که، باید می‌رفتیم پایین به سمتِ… و، و باید آن را کنار، مثلاً کنار رودخانه، خالی می‌کردیم. خب، هفته اول، ما هنوز کمی از نیرویی که از دوران گتو برایمان باقی مانده بود داشتیم. اگرچه از همان زمان هم به شدت نحیف شده بودیم، اما بااین‌حال، کم‌وبیش غذای بیشتر نسبت به اردوگاه داشتیم. و همه‌ جوان بودیم. بنابراین ، ما هنوز از عهده‌اش برمی‌آمدیم. اما بعد از چند روز، وقتی گرسنه بودی و…. نمی‌گذاشتند بخوابی....