Holokost İnkârının Tarih Cetveli

HOLOKOST’UN İNKÂRI NEDİR?

Holokost tarihte en iyi belgelenmiş olaylardan biridir. “Holokost’un inkârı,” Nazilerin Avrupalı Yahudilere karşı işlediği, kanıtlanmış soykırım gerçeğini yok etmeye çalışma girişimleridir. Genel olarak inkâr iddiaları şunlardır: II. Dünya Savaşı sırasında yaklaşık altı milyon Yahudinin öldürülmesinin asla gerçekleşmediği, Nazilerin resmî hiçbir Yahudiyi yok etme niyeti ya da siyaseti olmadığı ve Auschwitz-Birkenau ölüm kampındaki zehirli gaz odalarının asla var olmadığı.

Daha yeni bir eğilim de Holokost gerçeklerini çarpıtmaktır. Sıkça rastlanan çarpıtmalar arasında, örneğin, şu iddialar vardır: altı milyon Yahudi ölümünün abartı olduğu, toplama kamplarındaki ölümlerin bir siyaset sonucunda değil, hastalık ya da açlık neticesinde olduğu ve Anne Frank’ın hatıra defterinin sahte olduğu.

Holokost’un inkârı ve çarpıtmalar genel olarak Yahudi düşmanlığından kaynaklanmakta olup Holokost’un, Yahudi çıkarlarına hizmet komplosunun bir parçası olarak Yahudiler tarafından icat edildiği ya da abartıldığı suçlaması üzerine inşa edilmiştir. Bu görüş, eskiden beri Yahudileri komplo teorileri ve dünyaya hâkim olma amaçlarıyla suçlayan, Holokost’u hazırlayan nefret suçlamalarını oluşturan Yahudi düşmanı, kalıplaşmış görüşlerin sürdürülmesidir.

ABD Anayasası, konuşma hürriyetini güvence altına alır. Bu nedenle, ABD’de yakın şiddet tehdidi olasılığı olmadığı sürece, Holokost’un inkâr edilmesi ya da Yahudi düşmanlığı nefret konuşmaları yapmak yasadışı değildir. Birçok ülkede, özellikle Holokost’un gerçekleştiği Avrupa’da, Holokost’un inkâr edilmesini ve nefret konuşmaları yapılmasını suç kabul eden yasalar vardır.

Bu tarih cetvelinde, Holokost’un inkârı evrimindeki önemli bazı kilometre taşı olaylar sıralanmaktadır.

1942–1944: Avrupalı Yahudileri yok etmelerinin delillerini gizlemek için Almanlarla birlikte işbirlikçileri, Belzec, Sobibor ve Treblinka ölüm merkezlerindeki toplu mezarları ve Babi Yar dahil olmak üzere Alman işgali altındaki Polonya’da, Sovyetler Birliği’nde, Sırbistan’da bulunan binlerce yeri Aktion 1.005 kod adlı bir operasyonla tahrip ederler.

1943: Poznan’da SS Generallerine yaptığı bir konuşmada SS (Schutzstaffel; Koruma Birlikleri) Reich Lideri (Reichsführer) Heinrich Himmler, Avrupalı Yahudilerin kitleler hâlinde öldürülmesinin hiçbir zaman kayıtlara geçirilmeyeceğini ve bir sır olarak saklanacağını söyler.

1955: Willis Carto, Washington, DC’de—daha sonra Özgürlük Lobisi olarak tanınacak olan—etkili, aşırı sağ bir grup kurar. 2001 yılında iflas etmesine kadar Carto tarafından yönetilen Özgürlük Lobisi, “ırksal olarak saf” bir ABD’yi savunurken ABD’nin ve dünyanın karşılaştığı sorunlar için Yahudileri sorumlu tutar. Özgürlük Lobisi, 1969 yılında Holokost’un inkârına ilişkin literatür yayınlamaya başlar.

1959: Amerikan din adamı Gerald L. K. Smith’in Yahudi düşmanı yayını, Cross and the Flag (Haç ve Bayrak), altı milyon Yahudinin II. Dünya Savaşı’nda öldürülmediğini ve ABD’ye göç ettiklerini iddia eder.

1964: Savaşta Naziler tarafından tutuklanmış bir Fransız Komünisti olan Paul Rassinier, gaz odalarının “Siyonist düzen”in bir icadı olduğunu iddia ettiği The Drama of European Jewry (Avrupa Yahudilerinin Dramı) adlı kitabını yayınlar.

1966–67: Amerikalı tarihçi Harry Elmer Barnes, Rampart Journal adlı Libertarian partisi süreli yayınında Mihver devletlerine karşı saldırgan bir savaşı haklı göstermek için müttefiklerin Nazi mezalimini abarttığını iddia ettiği makaleler yayınlar.

1969: Özgürlük Lobisi’nin bir yan kuruluşu olan Noontide Yayınevi, The Myth of the Six Million (Altı Milyon Miti) adlı bir kitap yayınlar.

1973: Philadelphia’da LaSalle Üniversitesi’nde İngiliz Edebiyatı Profesörü olan Austin J. App bir broşür yayınlar: The Six Million Swindle: Blackmailing the German People for Hard Marks with Fabricated Corpses (Altı Milyon Dolandırıcılığı: Uydurma Cesetlerle Alman Halkından Mark Sızdırmak için Şantaj). Broşür, Holokost inkârcılarının ileride yapacakları iddialara kaynak teşkil eder.

1976: Northwestern Üniversitesi mühendislik profesörü Arthur R. Butz, The Hoax of the Twentieth Century: The Case Against the Presumed Extermination of European Jewry (Yirminci Yüzyılın Aldatmacası: Avrupalı Yahudilerin Farz Edilen Yok Edilmelerine Karşı Görüş) adlı kitabı yayınlar. Butz, sahteciliklerini gizlemek için akademik bilim insanı kisvesini kullanan ilk Holokost inkârcısıdır. Northwestern, Butz’un ifadelerinin üniversite için bir “utanç kaynağı” olduğunu belirtmiştir.

1977: Kanada’da yaşayan bir Alman vatandaşı olan Ernst Zündel, Holokost inkârının da dahil olduğu neo-Nazi literatürü yayınlayan Samisdat Publishers yayınevini kurar. 1985 yılında Kanada hükümeti Zündel’i, yanlış olduğunu bildiği bilgileri dağıtmakla suçlayarak yargılar.

1977: David Irving, Hitler’in ne Avrupalı Yahudilerin soykırımı emrini verdiğini, ne de buna göz yumduğunu iddia ettiği Hitler’s War (Hitler’in Savaşı) adlı çalışmasını yayınlar. Irving, tezlerine geçerlik kazandırmak için tarihsel kanıtları ve bilimsel yöntemleri çarpıtır.

1978: William David McCalden (Lewis Brandon olarak da tanınır) ve Willis Carto Kaliforniya’da, Holokost inkârıyla ilgili literatür yayınlayan ve konferansları destekleyen Institute for Historical Review (IHR) (Tarihsel İncelemeler Enstitüsü) adlı enstitüyü kurar. IHR, ırkçı ve nefret mesajlarını meşru akademik sorgulama kisvesi altında gizler.

1981: Bir Fransız mahkemesi, edebiyat profesörü Robert Faurisson’u Holokost’u “tarihsel bir yalan” olarak adlandırarak nefret yaratıp ayrımcılık yapmakla mahkum eder.

1984: Kilometre taşı olan bir davada Kanada mahkemesi, devlet okulu öğretmeni James Keegstra’yı, Holokost’un inkârını ve diğer Yahudi düşmanlığı görüşleri sosyal bilgiler öğrencilerine benimsetmekten, “belirli bir gruba karşı nefreti bilinçli olarak desteklemek” suçuyla mahkum eder.

1986: 8 Temmuzda İsrail parlamentosu, Holokost’un inkârını suç sayan bir yasayı kabul eder.

1987: Kaliforniya’da yaşayan Bradley Smith, Committee for Open Debate on the Holocaust (Holokost Hakkında Açık Tartışma Komitesi) isimli komiteyi kurar. 1990’ların başlarında Smith’in kuruluşu, bir düzineden fazla Amerikan üniversitesi gazetesine “The Holocaust Story: How Much is False? The Case for Open Debate” (“Holokost Hikâyesi: Ne Kadarı Yanlış? Açık Tartışma Konusu”) başlığı altında tam sayfa ilanlar verir, köşe yazıları yayınlar. Smith’in kampanyası nefret çığırtkanlığı ile konuşma özgürlüğü arasındaki çizgiyi bulanıklaştırır.

1987: Fransız aşırı sağ Nation Front partisi lideri Jean Marie Le Pen, gaz odalarının II. Dünya Savaşı’nın sadece bir “ayrıntısı” olduğunu söyler. Le Pen, 1988 yılında Fransa Cumhurbaşkanlığı seçimlerine girer ve dördüncü olur.

1987: Faslı-İsveçli yazar Ahmed Rami İsveç’te İslam Radyosu’ndan yayına başlar. Bu radyo istasyonu Holokost’u Siyonist/Yahudi iddiası olarak tanımlar. İslam Radyosu daha sonra, The Protocols of the Elders of Zion (Siyon Liderlerinin Protokolleri), Mein Kampf (Kavgam) ve diğer Yahudi düşmanı metinleri internet sitesinde yayınlar.

1988: Ernst Zündel’in isteği üzerine Fred Leuchter (idam infaz yöntemleri üzerinde kendinden menkul uzman), Auschwitz ölüm merkezine gider. Daha sonra, toplu cinayetlerde gaz odalarının kullanımı üzerinde şüphe uyandırmak için Holokost inkârcıları tarafından atıfta bulunulan Leuchter Report: An Engineering Report on the Alleged Execution Gas Chambers at Auschwitz, Birkenau and Majdanek, Poland (Leuchter Raporu: Polonya’da Auschwitz, Birkenau ve Majdanek’de İddia Edilen Gaz Odaları İdamları Hakkında bir Mühendislik Raporu) isimli raporu yayınlar.

1990: Illinois eyaletinin Holokost’un devlet okullarında okutulmasına izin veren ilk Amerikan eyaleti olmasından sonra, Ingeborg ve Safet Sarich adlı anne baba 13 yaşındaki kızlarını okuldan alarak kararı alenen protesto ederler. Sarich ailesi, ayrıca resmî görevlilere, akademisyenlere, gazetecilere ve Holokost’tan sağ kurtulanlara 6.000 mektup göndererek tarihsel kayıtlara “söylenti ve abartı” olarak saldırır.

1990: Fransız hükümeti, (1945 tarihli Londra Sözleşmesinde tanımlandığı şekilde) insanlığa karşı işlenen suçların varlığını ve boyutunu sorgulamanın suç olarak kabul edildiği Gayssot Yasası’nı çıkarır. Bu yasa, Holokost’un inkârını açıkça suç sayan ilk Avrupa yasası olur.

1989: Beyaz ırkın üstünlüğünü savunan David Duke Louisiana Eyalet Yasama Meclisine girer. Duke, meclis ofisinden Holokost’un inkârı literatürü satar.

1990: Massachusetts Eyaleti tarafından Fred Leuchter aleyhine açılan ceza davalarının seyri sırasında, Leuchter’in hiçbir zaman mühendislik derecesi ya da ruhsatı almadığı ortaya çıkar. Leuchter, Holokost inkârcıları tarafından dile getirilen iddiaları desteklemek için sıklıkla atıfta bulunulan 1988 Leuchter Report (Leuchter Raporu) adlı belgede yer alan iddialar açısından hemen hepsinin son derece önemli olduğu biyoloji, toksikoloji ya da kimya dallarında hiçbir eğitimi olmadığını itiraf eder.

1990: Bir İsveç mahkemesi Ahmed Rami’yi “nefret konuşmaları” yüzünden altı ay hapse mahkum eder ve İslam Radyosu’nun yayın ruhsatını bir yıl süreyle geri alır.

1991: Tarihçilerin en eski meslek kuruluşu olan American Historical Association (Amerikan Tarih Kurumu) bir beyanname yayınlar: “Hiçbir ciddi tarihçi Holokost’un varlığını sorgulamaz.”

2000: Bir İngiliz mahkemesi David Irving’in “faal Holokost inkârcısı” olduğunu beyan eder. Irving, 1993 tarihinde Denying the Holocaust The Growing Assault on Truth and Memory (Gerçeklere ve Anılara Karşı Artan Saldırı Holokost’u İnkâr) adlı kitabının yayınlanması üzerine Emory Üniversitesi tarihçisi Deborah Lipstadt aleyhine tazminat davası açar.

2005: 14 Aralık’ta canlı olarak yayınlanan bir konuşmasında İran Cumhurbaşkanı Mahmut Ahmedinejat Holokost’u bir “mit” olarak tanımlar.

2006: İran hükümeti, Holokost inkârcılarının akademik konferans kisvesi altında Tahran’da düzenledikleri “Review of the Holocaust: Global Vision” (“Holokost’un İncelenmesi: Küresel Bakış”) adlı toplantısını destekler.

2007: 26 Ocak tarihinde Birleşmiş Milletler, Holokost’un inkârını kınayan bir kararı kabul eder. Genel Kurul, inkârın “her biçimiyle soykırımın onaylanmasıyla eşdeğer” olduğunu beyan eder.

2007: Avrupa Birliği, Holokost’un inkârının hapisle cezalandırılacak bir suç olduğunu belirten yasal düzenlemeyi onaylar.

2009: İngiltere doğumlu Katolik Piskopos Richard Williamson, gaz odalarının varlığını inkâr eder ve Holokost sırasındaki cinayetlerin boyutunu asgariye indirir. Sonunda Vatikan Williamson’ın ifadelerini tekzip etmesini ister.

2010: Bradley Smith, Şubat ayında Wisconsin Üniversitesi Badger Herald internet sitesinde yayınlanan ilk çevrimiçi Holokost inkâr ilanını verir. Kolay erişilebilir olması, bilgilerin kolayca iletilmesi, görece yazarının gizli kalması ve doğruymuş algısı yaratması gibi nedenlerle şimdi artık internet, Holokost inkârının en etkin ortamı olmuştur.