<p>آلمانی ها در کلاس نظریه نژادی. آلمان، تاریخ نامشخص است.</p>

نژادپرستی نازی ها

سال ها پیش از اینکه آدولف هیتلر صدراعظم آلمان شود، عقاید نژادی تمام فکر و ذهن او را به خود مشغول کرده بود. هیتلر در سخنرانی ها و نوشته هایش، باورهای خود در خصوص "پاکی" نژادی و برتری "نژاد ژرمن"- که آن را "نژاد ارباب" می نامید- منتشر می کرد. او اظهار می داشت که نژاد او باید پاک باقی بماند تا روزی جهان را تسخیر کند. از نظر هیتلر، یک "آریایی" ایده آل، فردی با موهای بور، چشمان آبی و قد بلند بود.

وقتی هیتلر و نازی ها به قدرت رسیدند، این عقاید به ایدئولوژی دولت تبدیل شد و در پوسترهای به نمایش گذاشته شده در مکان های عمومی، برنامه های رادیویی، فیلم ها، کلاس های درس و روزنامه ها اشاعه یافت. نازی ها با حمایت آن دسته از دانشمندان آلمانی که به بهبود نژاد انسان از طریق محدودسازی تولید مثل کسانی که "پست" محسوب می شدند عقیده داشتند، ایدئولوژی خود را به اجرا گذاشتند. از سال 1933 پزشکان آلمانی مجاز به عقیم سازی اجباری- عمل جراحی که قربانیان را از داشتن فرزند محروم می کرد- بودند. کولیان، یک اقلیت نژادی که تعدادشان در آلمان به 30000 نفر می رسید و همچنین معلولان، از جمله بیماران روانی و ناشنوایان و نابینایان مادرزاد از اهداف این برنامه عمومی بودند. افزون بر این، حدود 500 کودک آلمانی- آفریقایی نیز قربانی این برنامه شدند: مادران این کودکان، آلمانی و پدرانشان، سرباز مستعمراتی آفریقایی در ارتش متفقین بودند و پس از جنگ جهانی اول، منطقه راین لند آلمان را به اشغال خود درآورده بودند.

هیلتر و دیگر رهبران نازی، یهودیان را نه به عنوان یک گروه مذهبی، بلکه به عنوان یک "نژاد" سمی تلقی می کردند که "با تغذیه کردن" از نژادهای دیگر، موجب تضعیف آنها می شوند. پس از اینکه هیتلر به قدرت رسید، آموزگاران نازی "اصول" علم نژادی را در مدارس به اجرا گذاشتند. آنها جمجمه و طول بینی دانش آموزان را اندازه گیری و رنگ مو و چشم آنان را ثبت می کردند تا افراد متعلق به "نژاد آریایی" واقعی را تعیین کنند. طی این روند، دانش آموزان یهودی و کولی اغلب مورد تحقیر قرار می گرفتند.

تاریخهای مهم

24 فوریه 1920
نازی ها خطوط کلی برنامه سیاسی خود را ترسیم کردند

نخستین نشست حزب نازی که در آن زمان "حزب کارگران آلمان" نامیده می شد، در مونیخ آلمان برگزار شد. آدولف هیتلر "یک برنامه 25 ماده ای" به عنوان خطوط کلی برنامه سیاسی حزب صادر کرد. مسئله نژادپرستی در خط مشی این حزب گنجانده شده بود. این برنامه خواستار سلامت نژادی در آلمان شده و اعلام می کرد که حکمرانی بر نژادهای پست، سرنوشت آلمان است و یهودیان را به عنوان دشمنان نژادی معرفی می کرد. در پایان ماده 4 این برنامه چنین آمده بود: "بنابراین هیچ یهودی نمی تواند عضوی از این ملت باشد."

18 ژوئیه 1925
نخستین جلد کتاب "نبرد من" منتشر شد

آدولف هیتلر هنگامی که به دنبال تلاش نافرجام خود برای دستیابی به قدرت در سال 1923، به جرم خیانت در زندان بود، کتاب "نبرد من" را نوشت. او در این کتاب عقاید نژادپرستانه خود را ترسیم کرد. هیتلر تاریخ را ستیز بین نژادها برای دستیابی به فضای حیاتی می دانست. او پیش بینی می کرد که پس از جنگی پیروزمندانه در شرق اروپا، تمام اقوام اسلاو به خدمت منافع آلمانی ها درخواهند آمد. هیتلر عقیده داشت که یهودیان شیطان صفتانی استثنایی اند که از درون، "سلامت نژادی" ملت را بر هم می زنند. او مصرانه خواستار "حذف" یهودیان از آلمان بود.

14 ژوئیه 1933
حکومت نازی قانون سلامت نژادی را به اجرا گذاشت

آدولف هیتلر عقیده داشت که "سلامت نژادی" مستلزم نظارت حکومت بر تولیدمثل انسانهاست، و از همین رو "قانون جلوگیری از تولد فرزندان مبتلا به بیماری های ارثی" را صادر کرد. طبق یکی از شروط این لایحه، افراد "نامطلوب" از داشتن فرزند منع شدند و عقیم سازی معلولان ذهنی و جسمی اجباری شد. این قانون طی 18 ماه حدود 400000 نفر را تحت تأثیر قرار داد.

Thank you for supporting our work

We would like to thank The Crown and Goodman Family and the Abe and Ida Cooper Foundation for supporting the ongoing work to create content and resources for the Holocaust Encyclopedia. View the list of all donors.