لیلی آپلبام مالنیک (Lilly Appelbaum Malnik)
تاریخ تولد: ۵ نوامبر ۱۹۲۸
آنتورپ, بلژیک
لیلی آپلباوم در آنتورپ، بلژیک از پدر و مادری یهودی، به نامهای اسرائیل و جاستین، به دنیا آمد. والدین لیلی پیش از تولد او از یکدیگر جدا شده بودند و پدرش به ایالات متحده مهاجرت کرده بود. لیلی دو خواهر و برادر بزرگتر داشت، لئون (متولد ۱۹۲۷) و ماریا (متولد ۱۹۲۵). او با پدربزرگ و مادربزرگ مادریاش در آنتورپ زندگی میکرد. مادرش در طول هفته، در بروکسل اقامت داشت. او در آنجا یک کارگاه کوچک دوخت بارانی را اداره میکرد.
۱۹۳۳-۱۹۳۹: لیلی و پدربزرگ و مادربزرگش در محلهای عمدتاً یهودینشین در آنتورپ زندگی میکردند. او در مدرسهای دولتی تحصیل میکرد که زبان آموزشی آن فلاندری بود. او با پدربزرگ و مادربزرگش در خانه به زبان ییدیش صحبت میکرد. در سال ۱۹۳۹، مادربزرگ لیلی بر اثر ابتلا به سرطان درگذشت. لیلی به بروکسل نقل مکان کرد تا با جاستین زندگی کند. در بروکسل، او زبان فرانسوی را آموخت.
۱۹۴۰-۱۹۴۴: آلمان نازی در ۱۰ مه ۱۹۴۰ به بلژیک حمله کرد. در طول سالهای بعد، نیروهای اشغالگر آلمان، محدودیتهای فزایندهای را بر یهودیان بلژیک اعمال کردند. در اوت ۱۹۴۲، آلمانیها روند اخراج سیستماتیک یهودیان از بلژیک به آشویتس را آغاز نمودند.
جاستین برای محافظت از فرزندانش به تکاپو افتاد وپناهگاهی برای آنها پیدا کرد اما تصمیم گرفت ابتدا لوزههای لیلی را جراحی کند تا در دوران مخفی شدن دچار بیماری نشود. در دورانیکه لیلی در بیمارستان دوران نقاهت را میگذراند، باخبر شد که خواهرش، ماریا، توسط شخصی که قرار بود او را پنهان کند، لو رفته است. ماریا در سپتامبر ۱۹۴۲ به آشویتس تبعید شد. اندکی بعد، مادر و برادر لیلی نیز در جریان یک دستگیری، بازداشت و به آشویتس تبعید شدند. لیلی که در آن زمان با عمو و زنعمویش، دْوویرا و آرون آپلبام، زندگی میکرد، از تبعید جان سالم به در برد.
لیلی با عمو و زنعمویش در حومهی بروکسل مخفی شد اما در بهار سال ۱۹۴۴، آنها شناسایی، و دستگیر شدند و سپس به اردوگاه انتقالی مشلن منتقل و هفتهها در آنجا نگه داشته شدند. در ۱۹ مه ۱۹۴۴، لیلی و خانوادهی عمویش با کاروان شماره XXV از مشلن به اردوگاه مرگ آشویتس-بیرکناو تبعید شدند.
در آشویتس، لیلی پانزده ساله از بستگانش جدا شد. او مراحل غیرانسانی ثبتنام در اردوگاه را پشت سر گذاشت و شمارهی اردوگاه (A-5143) ۵۱۴۳ -آ بر روی دستش خالکوبی شد. در نهایت، او به کار اجباری در آشپزخانهی اردوگاه گماشته شد.
در ژانویه ۱۹۴۵، لیلی همراه با سایر زندانیان آشویتس در یک راهپیمایی مرگ مجبور به ترک اردوگاه شد. بعد از آن، به اردوگاه کار اجباری برگن-بلزن منتقل شد، و در آنجا به تیفوس مبتلا گشت. وی در ۱۵ آوریل ۱۹۴۵ آزاد شد و به بروکسل بازگشت. او پیش از مهاجرت به ایالات متحده در سال ۱۹۴۷ به خالهاش پیوست. مادر، برادر، خواهر، عمو و زنعمویش در هولوکاست کشته شدند.